25 stycznia 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
Nefrologia - Medycyna Praktyczna: Lekarze pacjentom
medycyna praktyczna dla pacjentów

Zakażenie układu moczowego u kobiet po menopauzie

Poleć:
Udostępnij:
27.04.2012

Pytanie nadesłane do redakcji

Zakażenie układu moczowego u kobiet po menopauzie. Od 2 lat mam problemy z pęcherzem. Co 3 miesiące mam jakąś bakterie w pęcherzu, a dolegliwość polega na pieczeniu w środku pęcherza - nie w czasie oddawania moczu. Lekarz (rodzinny) przepisuje mi zawsze inny antybiotyk, który pomaga tylko na jakiś czas, bo choroba się powtarza. Na moje pytanie dlaczego odpowiedział, że w moim wieku (mam 56 lat, jestem kobietą w menopauzie) to częste. Dlaczego?

Odpowiedział

dr n. med. Robert Drabczyk
specjalista chorób wewnętrznych
nefrolog
Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

W pytaniu opisano problem nawracających zakażeń układu moczowego u kobiety po menopauzie. Zakażenie układu moczowego występuje znacznie częściej u kobiet ze względu na krótką cewkę moczową oraz małą odległość pomiędzy odbytem a ujściem cewki moczowej. Zmiany hormonalne związane z menopauzą prowadzą do zmian błony śluzowej oraz flory bakteryjnej pochwy, co również sprzyja rozwojowi zakażeń układu moczowego. Z tych powodów u wielu kobiet zakażenie układu moczowego (zwykle pęcherza) występuje wielokrotnie, często kilka razy w ciągu roku, stanowiąc poważne utrudnienie codziennego życia. W takich przypadkach mówimy o nawracającym zakażeniu układu moczowego. Dla tych kobiet częste zapalenia pęcherza stanowią dużą uciążliwość podczas codziennego życia oraz są powodem bardzo przykrych dolegliwości. W zdecydowanej większości przypadków nie ma jakichkolwiek nieprawidłowości w obrębie układu moczowego, których leczenie prowadziłoby do ustąpienia nawrotów zakażenia.

REKLAMA

Leczenie zapalenia pęcherza polega na stosowaniu przez kilka dni (zwykle 3-7) antybiotyku zaleconego przez lekarza na podstawie antybiogramu (jeżeli wykonano posiew moczu) lub takiego, który zwykle jest skuteczny w zakażeniu wywołanym przez E. coli. Typowo stosowane leki to trimetoprym, sam lub z sulfametoksazolem (np. Biseptol, Bactrim), nitrofurantoina (np. Furagin) czy cyprofloksacyna (np. Cipropol, Cipronex). Dolegliwości zwykle ustępują w ciągu 1-3 dni. Niektóre kobiety z rozpoznanym nawracającym zakażeniem układu moczowego mogą, po uzgodnieniu takiego postępowania z lekarzem, samodzielnie rozpocząć leczenie antybiotykiem.

W okresie pomiędzy nawrotami należy przestrzegać szeregu zasad dotyczących stylu życia, które mogą w istotny sposób zmniejszyć częstotliwość tych nawrotów.

Zasady ogólne to:

  • picie odpowiednio dużej ilości płynów w ciągu doby (około 1,5 l); wypicie dodatkowej szklanki napoju przed stosunkiem płciowym
  • po wystąpieniu potrzeby oddania moczu, nie należy tej czynności odwlekać; zawsze należy oddać mocz po stosunku płciowym
  • codzienne picie soku z żurawin (około 1 l), który hamuje przyleganie bakterii do błony śluzowej dróg moczowych. Dostępne są również tabletki zawierające wyciąg z owoców żurawiny
  • należy codziennie myć narządy płciowe (oraz zawsze przed stosunkiem płciowym); należy podcierać się w kierunku od przodu do tyłu, co zapobiega przemieszczaniu bakterii z okolicy odbytu w okolicę ujścia cewki moczowej
  • w przypadku stosowania środków plemnikobójczych, zwłaszcza z krążkiem pochwowym, zmiana na inną metodę antykoncepcji w porozumieniu z lekarzem.

Sposoby zapobiegania zalecone przez lekarza i pod jego kontrolą to:

  • u kobiet, u których nawroty zakażenia mają wyraźny związek z aktywnością seksualną, przyjmowanie profilaktycznej pojedynczej dawki antybiotyku po stosunku płciowym,
  • u kobiet po menopauzie korzyść może dawać dopochwowe stosowanie estrogenów, które pomagają przywrócić prawidłową florę bakteryjną, co hamuje rozwój bakterii wywołujących zakażenie układu moczowego,
  • u niektórych kobiet poprawę może przynieść tzw. immunoprofilaktyka, czyli stosowanie preparatu (powszechnie nazywanego szczepionką), który ma zwiększyć odporność na zakażenia bakteriami wywołującymi typowo zapalenie pęcherza. Jak dotąd w badaniach klinicznych skuteczność wykazano tylko dla preparatów zawierających ekstrakt z bakterii E. coli. Preparaty takie można stosować tylko na zlecenie i pod kontrolą lekarza.

Piśmiennictwo:

Duława J.: Zakażenia układu moczowego - VADEMECUM. Medycyna Praktyczna. Kraków 1998
Szczeklik A. (red.): Choroby wewnętrzne. Wydanie III. Kraków 2011
Zakażenia układu moczowego - VADEMECUM Książek A. i  Rutkowski B. Nefrologia. Wydanie I. Lublin 2004

Poleć:
Udostępnij:

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

 

Aktualności

Lekarze odpowiadają na pytania

  • Czy miesiączka ma wpływ na wynik badania moczu?
    Robiłam dziś badanie moczu, niestety po przyjściu do domu zauważyłam, że mam okres. Badanie wykazało bakterie. Czy to może być spowodowane miesiączką?
  • Czy torbiel może być przyczyną zmian masy ciała?
    Niedawno wykryto u mnie torbiel na nerce. Lekarz zapewnił, że nie potrzebne jest leczenie, chociaż często miewam bóle kręgosłupa. Po prostu odesłano mnie do domu. Miesiąc wcześniej trafiłam na kardiologię ze względu na duże skoki ciśnienia. Wyniki były na granicy normy. Czy ta torbiel może jakoś wpłynąć na mój organizm, i czy może zaburzyć masę ciała?
  • Czy prawidłowy obraz nerek w USG wyklucza choroby nerek?
    Witam, mam 26 lat, 176 cm wzrostu i ważę 73 kg. Trenuję na siłowni od 9 lat. Ostatnio byłem na badaniach krwi i wyszło, że mam 140 µmol/l kreatyniny w surowicy i EGFR 56,5 ml/min. Wyniki USG brzucha i nerek były dobre, nerki prawidłowej wielkości, bez cech zastoju, warstwa miąższowa w normie.

Zobacz, gdzie się leczyć

Lekarz specjalista
Nefrolog, urolog
Szukaj
Szpitale, przychodnie, gabinety
Nefrologia, urologia
Szukaj

Zadaj pytanie ekspertowi:

Lekarze komentują